گزارش برنامه صعود زمستانی قله زرین کوه- 5 دیماه 93

### طلوع تا غروب زرین ###

زمان برنامه: 5 دیماه 93

تعداد نفرات: 6 نفر

سرپرست و راهنما : وحید سپنج

ارتفاع قله: 3850 متر 

مبدا صعود: روستای آینه ورزان به ارتفاع 2195 متر

مسیر صعود: یال غربی آبشار آینه ورزان

جاذبه ها: روستای آینه ورزان- سرقلعه- آبشار آینه ورزان- چشم اندازهای زیبای زمستانی کوههای اطراف، بخصوص قله دماوند و خط الراس دوبرار و دریاچه های یخ زده تار و هویر

برای دیدن عکسهای صعود زمستانی سال 89 به این لینک مراجعه کنید.

 

شرح برنامه:

بهمن سال 89 بود که صعود انفرادی به این قله زیبا از مسیر آینه ورزان را انجام داده بودم و به دلیل جشم اندازهای فوق العاده آن ، یکی از بهترین خاطرات صعودهایم شده بود و منتظر فرصتی بودم تا با گروه، دوباره آنرا تجربه کنیم. ایده آن هنگام عبور از این منطقه در صعود ارفه کوه دو هفته پیش با دوستان مطرح شد و با استقبال آنها، اجرای این برنامه را برای جمعه 5 دیماه که پیشبینی هوا نیز مساعد بود، در نظر گرفتیم.

البته مناسبتر بود که همانند صعود قبلی خودم، شب را در روستای آینه ورزان سپری می کردیم که متاسفانه این بار اقامت در روستا مقدور نشد و مجبور شدیم برنامه را یکروزه اجرا کنیم.

 ساعت 4 صبح با یک دستگاه ون دربستی از تهران به راه افتادیم و صبحانه را در رودهن حلیم خوشمزه ای میل نمودیم . سپس از طریق جاده فیروزکوه و 17 کیلومتر بعد از گیلاوند به روستای آینه ورزان در سمت شمال جاده تغییر جهت داده و در ساعت 6:05 به آینه ورزان می رسیم. 

هوا هنوز تاریک است و برودت خاصی پوست را نوازش میدهد. بی درنگ لباسهای گرم را پوشیده و کوله ها را آماده کرده و با نوشیدن چای و قرار دادن وسایل اضافه در ماشین،  آماده صعود می شویم.

در ساعت 6:20 صعود خود را از ارتفاع 2195 متری آغاز می کنیم و از میان کوچه باغهای پر شیب، به سمت بالاترین نقطه ده به اسم بند نو یا سر بند که نهر آبی در آن جریان دارد و حوضچه ای ساخته شده است، حرکت می کنیم. این محل، 2250 ارتفاع دارد و جاده ای صعب العبور نیز از سمت غرب آینه ورزان به آن منتهی می شود. اینجا مکانیست که در فصول گرم سال تفرجگاه اهالی نیز می باشد و از خنکی آب و سایه درختان استفاده می کنند.

در ساعت 6:35 به بند نو می رسیم و بلافاصله صعود خود را به سمت سرقلعه از شیب تند کنار نهر آب، ادامه می دهیم. هوا به مرور در حال روشن شدن بود و افق در حال تغییر رنگ و نارنجی شدن.

گروه، شیب تند سرقلعه را نیز طی نموده و در ساعت 7:00 به سر قلعه به ارتفاع 2400 متر می رسیم. مکان مسطحی که  نمای بسیار زیبایی به دشت آبسرد و روستای آینه ورزان دارد. در این محل در گذشته دور قلعه ای وجود داشته و بومیان همچنان در جستجوی گنج در این نقطه چاله هایی حفر نموده اند!

از این نقطه بایستی به سمت غرب تغییر جهت داده و از طریق جاده خاکی پوشیده از برف انبوه به سمت محلی به نام چادر عربها که ییلاق دامداران می باشد، برویم. این قسمت مسیر، کفی بوده و شیبی ندارد و با توجه برفکوبی داشتن آن، بسیار خسته کننده است.

به محضی که وارد این قسمت از مسیر می شویم، قله روبرو را میبینیم که اولین پرتوهای خورشید بر آن تابیده و به واقع می شد آنرا زرین کوه نامید. البته قله زرین کوه در سمت شمال موقعیت ما قرار داشت و قله نورانی پیش رو، قله ای فرعی و زیبا در ادامه خط الراس زرین کوه بود. زیباییهای این چشم اندازها گروه را مدتی میخکوب و سرگرم نمود و مشغول عکاسی شدیم. 

کمی بعد و در ساعت 7:13 دقیقه، خورشید از نوک قله کوچک بالای آینه ورزان به زیبایی هرچه تمامتر سربرآورد و گروه را به وجد آورد و گرمابخشی خود را آغاز نمود.

 

 

مسیر طولانی 1.3 کیلومتری پر برف جاده را تا محل متروک چادر عربها به ارتفاع 2500 متر، با انرژی ای که از این طلوع زیبا گرفته بودیم، طی نمودیم و در ساعت 8:10 به آنجا رسیدیم. توقفی 10 دقیقه ای نموده و خوراکی و نوشیدنی خورده و دوباره به راه افتادیم.

در مسیر رودخانه که سمت چپ مسیر واقع است، آب بندهایی ساخته شده است که در این فصل سال رویه آنها عمدتا یخ زده بود.

پس از چادر عربها، مسیر به سمت شمالغرب و شمال منحرف می شود و در دوراهی که دو رودخانه به هم میرسند، باید به سمت راست برویم. مسیری که در صورت گذشتن از رودخانه و قرار گرفتن در سمت راست رودخانه با طی مسافت نیم ساعته به پای آبشار آینه ورزان می رسد. اما از رودخانه اصلی عبور نمی کنیم و قصد داریم که سوار یال سمت چپ (غرب) آبشار شویم. از کنار حوضچه یک آب بند یخ زده عمیق نیز عبور کرده و دو آب کوچک دیگری را نیز رد کرده و سوار یال می شویم.

ابتدای یال را با دور زدن صخره های روی یال از سمت شرق آنها صعود می کنیم و سوار یال زیبایی که تا خط الراس زرین کوه امتداد می یابد می شویم. کمی جلوتر ، آبشار آینه ورزان را که قندیل بسته بود در سمت راست خود در دره شاهد بودیم. 

 مسیر پیش رو پر شیب و با نقابهای برفی زیبا مسحور کنند بود. این یال تا ارتفاع 3530 با شیب متوسط و در نقاطی با شیب زیاد در جهت شمال امتداد می یابد و از آن نقطه با تغییر جهت به سمت شمالشرق، به خط الراس اصلی زرین کوه می پیوندد. در عکسهای زیر که اولی مربوط به امسال و دیگری مربوط به بهمن 89 می باشد، عمده مسیر مشخص است و به جهت مقایسه با هم ، با توجه به زاویه دید تقریبا یکسان، می تواند جالب باشد.

 

گروه سرمست از دیدن این چشم اندازهای زیبای زمستانی ،  راه را که عمدتا با برفکوبی همراه بود می پیمود. در پشت سر، دشت سپیدپوش آبسرد و خط الراس کم ارتفاع قره آغاج که قله های شنگ و قوچ بر آن واقع هستند،به زیبایی دیده می شد.

 

 

 دوباره توقفی 5 دقیقه ای کرده و نوشیدنی و خوراکی میل می نماییم. با بالا آمدن خورشید، دمای هوا بالا رفته بود و از لباسها کاسته بودیم. سرعت باد نیز مناسب بود و کمتر از 30 کیلومتر بر ساعت. قله ها و دامنه های سپید پوش اطراف، پاکی و بی آلایشی کوهستان را بخوبی رخنمون می نمود.

دو عکس بالا در یک لحظه از هم گرفته شده است. چشمک

 نقابهای برفی در سمت راست یال ایجاد شده بودند و ما سعی می کردیم که از روی آنها عبور نکنیم.

 این مسیر مسیری کم تردد به قله بوده و امسال زمستان، ما اولین تیمی بودیم که مسیر را برفکوبی می نمودیم و به همین جهت، انرژی زیادی صرف آن نمودیم. امری که همنوردان آماده تر گروه در آن پیشتاز بودند . 

 

مسیر را از روی یال ادامه می دادیم و هر ساعت یکبار، برای استراحت کوتاه، توقف می نمودیم. باد در قسمتهایی از یال، کمی شدید می شد. زمان به سرعت می گذشت و ما با سرعت متوسط عمودی 250 متر بر ساعت، ارتفاع می گرفتیم. ساعت 12:45 شد و ما به ارتفاع 3340 متری رسیده بودیم و زمان برای صعود قله و بازگشت در ساعت مناسب، کم بود.

تصمیم گرفتیم کوله ها را در این نقطه و در پناه تخته سنگی قرار بدهیم و فقط با لوازم ضروری ادامه صعود را انجام دهیم. یکی از همنوردان هم ترجیح داد از این نقطه بالاتر نیاید و از پرتو خورشید و سپیدی و سکوت کوهستان لذت ببرد.

 بنابراین تیم 5 نفره ، ادامه مسیر را در قسمت پر شیب یال ادامه دادیم و باد نیز به مرور سرعت و سرمای خود را به ما یادآوری می نمود. 

کمی بالاتر و در ارتفاع 3350 متری، قله دماوند و خط الراس دوبرار در جلوی آن پدیدار می گردد و هر چه بالاتر می رویم، بر زیبایی و ابهت آنها افزوده می شود.

 زیبایی قله دماوند و خط الراس دوبرار واقعا وصف ناپذیر است و عکسها گوشه ای از آن را نشان می دهد.

 یال پر شیب را که باد نسبتا تندی در حال وزیدن بود طی کردیم تا به قسمت مسطح آن به ارتفاع 3530 متری رسیدیم که دید خوبی به پیش رو، خط الراس دوبرار و قله دماوند داشت. دمای هوا را با دماسنج، منفی 3 درجه سانتیگراد در سایه ثبت کردیم (بدون توجه به سرعت باد).

با توجه به زمان (ساعت 13:30) و فاصله یک ساعت و نیمی باقی مانده تا قله و تنها ماندن همنورد دیگرمان در بین راه، تصمیم گرفتیم با رعایت قانون ساعت 14، از صعود قله صرف نظر کرده و به زیباییهای این نقطه بسنده کرده و از دور برای قله زرین کوه که شیئی براق روی آن برق می زد، دست تکان داده و بازگردیم.

 

قله دماوند و خط الراس دوبرار در جلوی دیدگان رخنمایی و دلبری می کردند...

 به جهت تکمیل اطلاعات این گزارش و داشتن چشم اندازهای قله، عکسهای صعود بهمن سال 89 را که انفرادی انجام داده بودم را در چند عکس زیر می توانید ببینید که در آنها نمای وسیعتر خط الراس دوبرار و قله دماوند و همچنین دریاچه های یخ زده تار و هویر مشخص هستند. ادامه مسیر تا قله ابتدا با کمی فرود و سپس طی نمودن شیب برفی به سمت شمالشرق همراه است که اتنهای این شیب در ارتفاع 3700 متری به خط الراس اصلی زرینکوه می رسد و از آنجا بایستی به سمت شرق، شاخکهای فرعی زرینکوه را طی نمود تا به شاخک اصلی که 3850 متر ارتفاع دارد رسید. 

 به واقع عظمت و طول بسیار زیاد بیش از 75 کیلومتری خط الراس دوبرار را فقط از روی قله زرین کوه می توان بخوبی مشاهده کرد. نمایی که در عکس پانورامای فوق که در سال 89 گرفته ام مشخص است.

برای دانلود سایز اصلی این عکس (4.5 مگا بایت) نیز می توانید به اینجا مراجعه کنید.

حدود 25 قله بالای 3500 در این خط الراس وجود دارد که بدون احتساب قلل فرعی حدود 12 تای آنها بالای 4000 متر هستند. در ضمن، قله دوبرار شرقی به ارتفاع 4250 متر نیز بلند ترین ارتفاع در کل البرز شرقی می باشد. برخی از این قله ها از غرب به شرق عبارتند از:

بزم چال (3500 متر ) ، قلل میانرود (3600 متر) و لاسم (3700 متر) ، قله چنگیز چال 3 اولین قله 4000 متری خط الراس ،  قله چنگیز چال 2 (4050 متر) ، قله چنگیز چال 1 (4100 متر) ، قله پروانه (4100 متر) ، قله انگمار 2 (4150 متر) ،قله انگمار 1 (4150 متر) ، قله دوبرار غربی (4200 متر)، قله دوبرار شرقی (4250 متر) بلندترین قله این خط الراس ، قله مخروطی سوزچال (4150 متر) ، قله رخش 2 (4100 متر) ، قله رخش 1 ، قله کمر پشت به ارتفاع 4000 متر و پس از آن  تیغه های قره داغ آغاز می شود : قله قره داغ 1 (3900 متر)، برج قله شاه ورس (3900 متر) ، قله قره داغ 2 (3800 متر) ، قله اسب گیرون (3850 متر)، قله کلاهون (3650 متر) و آخرین قله خط الراس به نام چهل چشمه (3050 متر).

پیمایش کامل زمستانه این خط الراس توسط گروه آرش در سال 81 به انجام رسیده است .

مابین زرین کوه و دوبرار، دره ایست طولانی که دریاچه های تار و هویر در آن واقع هستند و در این فصل سال، این دریاچه های کوهستانی مرتفع (3000 متری) سپید پوش و یخزده هستند که در عکسهای سال 89 قابل مشاهده هستند.

رخ شمال خود قله زرینکوه، دیواره ای بلند و زیباییست.

بر می گردیم به ادامه گزارش برنامه امسال... 

مدتی را صرف عکاسی در آن نقطه نمودیم و در ساعت 13:45، راه برگشت را پی گرفتیم. شیب تند و باد گیر را فرود آمدیم (در این حین یکی از همنوردان دچار مشکل درد زانو در فرود شد) تا به محلی که کوله ها را قرار داده بودیم و همنورد دیگرمان منتظرمان بود، رسیدیم. کوله ها را برداشته و جهت استفاده از زمان و فرار از باد سرد آنجا، بدون معطلی فرود آمدیم.

 مثل همیشه، مسیر برگشت یسار طولانیتر و ناتمام تر از مسیر صعود به نظر میامد و هر از گاهی استراحت و ار تن درآوردن کوله ها بسیار لذت بخش بود.

 در ساعت 15:30 و با توجه به خستگی و گرسنگی، در محل خشک بدون برفی روی یال برای صرف ناهار توقف کردیم و از غذاهای متنوعی که حمل کرده بودیم خوردیم و تجدید قوا انجام شد.

راه فرود را به آهستگی (با توجه به مشکل درد زانو یکی از همنوردان) با نماهای زیبایی که خورشید بوجود می آورد ادامه می دادیم.

 

 خورشید به مرور به افق نزدیک می شد و نور زرین خود را به نوک قله ها می تابید و نماهای زیبایی پدید آمد.

در ساعت 16:40، خورشید پشت کوه سمت راستمان قرار گرفت و مسیر سایه شد و بلافاصله سرما احساس گردید.

 اما قله زرین کوه همچنان زیر تابش نور خورشید به مانند زر، برق می زد. کمی بعد تر به چشم انداز آبشار آینه ورزان رسیدیم که در عکس زیر، قله و آبشار در یک کادر مشخص هستند. 

 و همچنان کوههای بلنذ اطراف روشن و زیبا می درخشیدند... 

 

 مشکل زانو درد همنوردمان تشدید شده بود و ما ناچارا حرکتمان را کند کردیم که همگی با هم حرکت کنیم. در اواخر یال، توقف دیگری برای استراحت و پماد مالیدن و بستن زانوهای دوستمان داشتیم و سپس راه را ادامه داده و در ساعت 17:15 به محل چادر عربها رسیدیم.

از اینجا دیگر هوا تاریک شده بود و ناچارا مسیر کفی یک ساعته تا سرقلعه را که پوشیده از برف عمیق بود و گویی پایانی نداشت، را در تاریکی طی نمودیم تا در ساعت 18:15 به سر قلعه رسیدیم و آینه ورزان در جلوی دیدگان قرار گرفت. 

 این قسمت مسیر تا روستا دوباره شیب فرود زیاد می شد و دوستان به کمک همنوردمان که مشکل زانو درد داشت شتافتند و او را به آرامی همراهی کردند تا از این شیب تند تا روستا فرود آید. با توجه به شیبهای تندی که در کوچه باغهای آینه ورزان پیش رو داشتیم، تصمیم گرفتیم که برای به حداقل رساندن فشار به زانوی همنوردمان، ماشین ون دربستی در اتنظارمان را بالاتر بیاوریم. بنابراین من از گروه جدا شده و سریعتر به ماشین رسیدم و آن را از مسیر انحرافی دیگری از کناره شرقی روستا، بالاتر آوردم و دوستان را در مسیر جدید هدایت نمودم و نهایتا همگی در ساعت 19:00 به ماشین رسیدیم و برنامه کوهپیمایی با نوشیدن یک چای داغ به پایان رسید.

سپس مسیر یک و نیم ساعته تا تهران را بدون توقف طی نموده و نهایتا در ساعت 20:30 به تهران و محل حرکت رسیده و این برنامه نیز با خاطره ای خوش به پایان رسید.

جا دارد در اینجا از تک تک همنوردان در همراهی این برنامه به نسبت سنگین و یاری رساندن به هم در طول برنامه، کمال تشکر را داشته باشم.

نکات مهم:

1- مسیر اصلی و نزدیکتر زرین کوه از روستای جابان است. ولی مسیر آینه ورزان در زمستان کم خطرتر و زیباتر می باشد.

2- مسیر از چادر عربها به بالا پاکوب مشخصی ندارد و بایستی راهنما یا GPS همراه داشته باشید.

3- بعلت بکر بودن منطقه و حضور حیواناتی نظیر گرگ و پلنگ، از صعود انفرادی از این مسیر بپرهیزید.

4- صعود یکروزه این مسیر در زمستان نیازمند آمادگی بدنی نسبتا بالا می باشد و بهتر است ساعت 5 صبح از روستا استارت کنید.

5- مسیر در زمستان دارای نقابهای برفی ای است که بایستی مراقب بود و از عبور از آنها حذر کرد. به خصوص نقابهایی که سمت شمال خط الراس نزدیک قله هستند.

6- آنتن دهی موبایل در قسمت ابتدایی مسیر از روستا تا سرقلعه وجود دارد. و همچنین در قسمتهایی از مسیر روی یال منتهی به خط الراس قله.

---پایان---

نویسنده: وحید سپنج

93/10/10

/ 7 نظر / 383 بازدید
حسام

سلام. گزارش و عکس ها زیباست. اینکه اصول ایمنی را رعایت می کنید و صادقانه می نویسید قابل احترام است. ممنون! [گل]

زهره اخوان

مثل همیشه گزارش برنامه و عکسهایتان عالی بود .برایتان ارزوی موففیت دارم

محمدامجدیان

بادرود سپاس از شما همنورد گرامی ،گزارش وتصاویر زیبا بود،موفق وسلامت باشید.[گل]

فرخشاد

درود هم گزارش عالیست و هم تصاویر به ویژه دماوند ! سپاس

محمدی

سلام و درود بر شما بسیار زیبا بود استفاده کردم

سمیرا

با سلام. خوش به حال شما که این همه زیبایی و این هممممممممممه کوه و خط الراس دیدید